Bir insan hiç iki olabilir mi ?

Sen, hep ikisin

Hiç bir olmayacak, bir kalmayacak, bir görmeyecek, bir sevmeyeceksin.

Her şeyin zorluğunu iki kere yaşayacaksın.

Hep bölüneceksin. Aklında hep ikilik yüreğinde hep İkilik Olacak.

İki kere yaşayacak, iki kere öleceksin.

Evet, doğru tahmin ettin. Biri sensin: hayalsin, gerçeksin, Hilal’sin, Ahmet’sin, annesin, babasın, Necla’sın, ablasın, kardeşsin, insansın, çocuksun, Mehmet’sin, Canan’sın, Pınar’sın, sevdasın, ağabeysin, Hasan’sın, komşusun, Gözdem’sin, Gizem’sin, taraftarsın, sürücüsün,Nihan’sın, Gülden’sin, İsmet’sin, düşün. evlatsın, eşsin, Lale’sin, Özlem’sin…

Ve Öğretmensin!

Zaman zaman tüm kimliklerinin ötesinde geçen, sırf sana bakan gözlerde kendini gördüğün kişisin. Aynan onlar ellerin onlar emanetin onlar. Sevdiğin onlar. Atatürk’e borcun, güzel ülkene hediyen onlar.

Ve Öğretmensin!

Her kalpte başka atansın. Her yüze başka yakışansın. Her göze başka bir rengini gösteren, uzağı yakın eden, sevmeyi sevdirensin. Öğretmensin. Kahramansın. Ufuk acıcısın.

Ve Öğretmensin!

Sen varsan değişecekleri; sen varsan, sırf sen varsan “var olacaklar”ı bir düşün. Yoksan, hiç olmayacakları… Gücünü, sihrini, erdemini, gizemini bir düşün.

Yıllar sonranı, senin elinden alınan ve göklere çıkan o bayrağı bir düşün. Cemre olarak düştüğün toprakta yeşerenleri, o toprağın ürünlerini bir düşün. Kaygıyı, korkuyu silecek, aydınlık için ışığın en güçlü yanan tarafını bir düşün.

Ve Öğretmensin!

Uygarlığın baş harfi, dilin kemiğisin. Müziğin en duru hali, sesi, türküsüsün. Kültürün köprüsüsün, problemlerin çözümüsün. Mevlana’nın güzellik anlayışı, Nietzche’nin sanatçısısın. Karanlığın isyanısın.

Ve Öğretmensin!

Yorgunsun. daha çok yorulacaksın. Yürüyorsan koşacak, koşuyorsan hızını arttıracaksın.

Bu da iki kez yaşamanın bedeli işte. İki kez sevmenin, iki kez sevinmenin…

Sevincinin sesi çıkmaz ya öğretmenim, sen bir gülümse…

Dünün, bugünün, yarının iki kez kutlu olsun!

 

Yazar : Gizem Aydoğan

 

 

         

 

TOP